Een groep van 27 leerlingen van het Bouwens (4 VWO en 5VWO) brachten een bezoek aan de Kapel, het orgel en de straalkapellen.
De binnenkomst was al meteen overweldigend, want Prof Dr A. van den Hout speelde op het orgel, terwijl ze plaats namen op de koorbanken tegen de wanden.
Hierna volgde een korte inleiding met een eerste aanduiding wat ze zouden gaan zien.
Aan de verbaasde blikken van de leerlingen was al meteen af te lezen dat ze onder de indruk van de gewelven en de glas in lood ramen , maar ook van de klanken die ze hoorden, want zo vaak komen ze niet (meer) in een kerk of kapel…
En zeker niet een laat-gotische Kapel, waarin ook nog van alles nét even anders is dan je zou verwachten vanuit lessen (kunst)geschiedenis!
Deze Kapel is een sober, maar verrassend mooi gebouw, door plaatselijke aannemers en vaklui gerealiseerd met plaatselijke vakkennis en materiaalkeuze.
Vol ongeloof hoorden ze dat veel de ambachtslieden, die dit gemaakt hebben, vaak even oud moeten zijn geweest als zijzelf!
Je vindt hier geen marmer, maar terrazzo-vloeren, bakstenen uit de steenfabrieken in de omgeving en eikenhout uit de bossen in de buurt.
Ook in de sacristie bleek vrijwel alles gemaakt (en vaak gerepareerd!) te zijn door de spontane hulp van mensen uit de omgeving van het klooster!

Het verhaal dat de paters (ooit gevlucht uit Frankrijk met amper nog have en goed), dit zo snel hebben kunnen opbouwen, met veel hulp van de plaatselijke bevolking, deed ook de bewondering groeien!
Helemaal stil werden de leerlingen toen ze de grafkapel bezochten en afdaalden in de grafkelder.

Via een expositie in de gang liep de route naar het orgel. Daarvoor gingen de luiken en deuren open en zagen de leerlingen hoeveel pijpen er in zo’n instrument zitten… en hoeveel geluid daaruit kan komen!

Eén groep is stiekem iets afgeweken van de route en heeft aangeklopt bij “eine echte pater”! Pater Wiel Bellenmakers nodigde de jongelui daarop vriendelijk uit vooral binnen te komen.
Hij vertelde honderduit. Zijn verhaal raakte hen, maar de tocht voerde toen ook voor deze groep leerlingen naar het orgel en het verhaal van de “lange Smeed”: zonder hem had er in Panningen beslist geen Mutin-orgel ‘gehangen’!

Deze middag resulteerde voor de leerlingen in een verrassende, positieve leerervaring: “elders leren in verwondering”. Dat zouden we vaker moeten mogelijk maken!

Laat je betoveren in de Kapel in Kepèl!

Verslag en foto`s van Jac Willekens